Aktualności

Według raportów ostatnie badanie wykazało, że nauka gry na gitarze może poprawić zdrowie psychiczne ludzi. Badanie, przeprowadzone przez zespół badawczy w znanym konserwatorium, oceniło zdrowie psychiczne grupy ludzi uczących się gry na gitarze. Wyniki pokazały, że ci, którzy nauczyli się gitary, ocenili znacznie niższe lęk i depresję niż ci, którzy nie nauczyli się instrumentu. Zespół badawczy powiedział, że nauka gitary może pomóc ludziom się zrelaksować, zmniejszyć stres i poprawić pewność siebie i wyrażanie siebie. Ponadto nauka gitary może również pomóc ludziom w rozwoju cierpliwości i wytrwałości, cech, które są również bardzo ważne w życiu. Popularny instrument, gitara stała się hobby i karierą dla wielu. Coraz więcej osób zaczyna zdawać sobie sprawę z korzyści płynących z gitary dla zdrowia fizycznego i psychicznego, dlatego rośnie liczba osób uczących się gitary. Poza tym gitary stale się rozwijają i wprowadzają innowacje. Niedawno pojawienie się niektórych nowych gitar przyciągnęło uwagę ludzi. Te gitary zawierają nowe materiały i technologie, które powodują lepszą jakość dźwięku, a jednocześnie są lżejsze i łatwiejsze do przenoszenia. Ogólnie rzecz biorąc, gitara, jako popularny instrument, może nie tylko przynieść przyjemność muzyczną, ale także mieć pozytywny wpływ na zdrowie psychiczne ludzi. Z niecierpliwością oczekujemy, że więcej osób dołączyło do szeregów nauki gitary i cieszy się podwójnymi korzyściami muzycznymi i zdrowia.

Istnieją dwa rodzaje skrzypiec, jeden to skrzypce ręczne, a drugi to skrzypce mechaniczne. Te dwa typy mają pewne różnice w produkcji, cenie lub dźwięku. Pierwszy to produkcja. Fortepiany mechaniczne są ogólnie podzielone na dwa stopnie. Pierwsza klasa to: skrzypce na skrzypce sklejki i płyty ciśnieniowej. Skrzypce sklejki, jego górna, tylna i boki są wykonane ze sklejki, a akcesoria są zwykle wykonane z plastikowego lub zwykłego drewna. To skrzypce są zazwyczaj zabawką dla dzieci lub wystawę w restauracji lub hotelu. Skrzypce platenowe są wykonane z klonu z przodu iz tyłu, a akcesoria są na ogół wykonane z drewna jujube. Ten rodzaj skrzypiec jest również zwykle stosowany do rekwizytów lub dekoracji. Jeden poziom wyższy od nich to półaremalne skrzypce, z których większość jest wykonywana przez maszyny, tylko montaż i inkrustowanie to ręczne rzemiosło. Ogólnie używane dla początkujących. Ręcznie robiona produkcja skrzypiec od akcesoriów do montażu jest krok po kroku wysiłek Luthiera. Z ceny widzenia jest to na ogół fortepian mechaniczny. Cena fortepianu zwykle waha się od dziesiątek tysięcy do setek tysięcy poprzez wykwintność, kolor i reputację krajowych lutników pierwszej klasy. Jeśli jest dostosowany z zagranicy, może być trzy do czterech razy więcej niż luthierów krajowych. Jeśli chodzi o barwę, nie ma wątpliwości, że im bardziej wykwintne wykonanie, tym lepsza barwa.

Fino jest wiodącym producentem instrumentów muzycznych, który pracuje w branży instrumentów smyczkowych od 20 lat i ustanowiła fabrykę w Taixing City w prowincji Jiangsu w Chinach w 2012 r. Mamy ponad 300 wykwalifikowanych pracowników, z których połowa to eksperci techniczni. Właśnie dlatego możemy eksportować ponad 20 000 instrumentów muzycznych i 50 000 akcesoriów do obcych krajów w ciągu miesiąca, co zdobyło wiele pochwały. W FINO jesteśmy dumni z dostosowywania i innowacji. Mocno wierzymy, że wszystko można poprawić. Każdy z naszych produktów zawiera naszą pasję do wydajności. Kiedy korzystasz z naszych produktów, zauważysz różnicę.

Skrzypce zawsze nazywano „Da Vinci”, ale odkąd Tosha Seidl się z nim rozstał, nazywano go „Da Vinci, ex Seidel”. W poprzednim artykule już wprowadziliśmy. Skrzypce zawsze nazywano „Da Vinci”, ale odkąd Tosha Seidl się z nim rozstał, nazywano go „Da Vinci, ex Seidel”. Jeśli słyszałeś czarodzieja Oz „Somewhere Over the Rainbow”, to prawdopodobnie doświadczyłeś emocjonalnego tonu skrzypiec z 1714 r. „Da Vinci, byłego Seidela”. Słynny instrument, wykonany we Włoszech przez Antonio Stradivari, ma sprzedać za około 20 milionów dolarów w dniu 9 czerwca w Tarisio, domu aukcyjnym specjalizującym się w głową i smyczkowanych instrumentach. Przed aukcją odbędzie się specjalne prywatne wystawy oglądania w Londynie, Berlinie, Pekinie, Szanghaju, Hongkongu i Nowym Jorku. To skrzypce Stradivarius jest na dobrej drodze, aby przekroczyć poprzedni rekord sprzedaży Stradivarius; Jedenaście lat temu dom aukcyjny sprzedał kolejny rzadki instrument na aukcji charytatywnej, która zebrała 16 milionów dolarów dla ofiar japońskiego trzęsienia ziemi w 2011 roku i tsunami. W przeciwieństwie do swojego poprzednika „Da Vinci, ex Seidel” nie jest tylko do zbierania - można go również grać. Niezwykła nazwa skrzypka odnosi się zarówno do jego charakterystycznego dźwięku, jak i do najsłynniejszego gracza. Dyrektor Tarisio, Carlos Tome, powiedział Bloombergowi, że instrument „ma słodki, głęboki i potężny dźwięk, i to coś, co naprawdę cię tam dostaje”. 9 czerwca Tarisio oszacował, że skrzypce będą sprzedawane za około 20 milionów dolarów. „Da Vinci” jest częścią pseudonimu od lat dwudziestych XX wieku, zainspirowany włoskim artystą Leonardo da Vinci. Według Jasona Price'a Talisio, Caressa i Francais, jednego z domów aukcyjnych, które sprzedawały skrzypce w latach dwudziestych, „ochrzczały” skrzypce imieniem artysty. To nie jest jedyny, kiedy właściciel Albert Caresa nazwał skrzypce po włosku renesansowym artysty. Nazwał dwa pozostałe Stradivaris „Titian” i „Michelangelo”. Druga część nazwy „Ex-Seidel” odnosi się do poprzedniego właściciela instrumentu, rosyjsko-amerykańskiego wirtuozo Toscha Seidel. Skrzypce należały do ​​Seidel przez około 40 lat. Seidel początkowo zapłacił 25 000 USD za skrzypce, które w dzisiejszych dolarach wynosi ponad 400 000 USD. Kiedy Seidel, znany jako jeden z największych skrzypek XX wieku, nabył skrzypce w 1924 roku, uczyniła pierwszą stronę New York Timesa. Zapytany o skrzypce, Seidel powiedział The Times: „… doskonale nadajemy się do siebie i uważam, że jest to jeden z najlepszych przykładów słynnego producenta skrzypiec”. Skrzypce są bardziej wyrafinowane. „Da Vinci” był bardziej wyrafinowany niż inne skrzypce tamtych czasów. Seidl ma rację - jest to jedna z najlepszych dzieł Stradivari. Price napisał, że „da Vinci” był bardziej wyrafinowany niż inne skrzypce tamtych czasów z powodu węższych i bardziej zwartych krawędzi frędzlowych lub dekoracyjnych. Ze swoim „Da Vinci” muzyk pozostawił niezatarty ślad na temat tego, jak Amerykanie słuchają muzyki skrzypcowej. Wystąpił z głównymi orkiestrami i miał płodną karierę nagraniową. Miał własny program radiowy CBS Network i ostatecznie przeniósł się do Hollywood. Tam zagrał skrzypce dla interludium filmu z 1939 roku, w którym skrzypek Leslie Howard zakochał się w swoim akompaniamencie Ingrid Bergman, a dla melodii z 1941 roku dla trzech. „W dużej mierze kojarzymy sceny miłosne lub przedstawienia niefortunnego w filmach - lub dowolnej scenie, która przywołuje łzy lub silne emocje - z dźwiękiem skrzypc, w dużej mierze dzięki Seidl” - napisał Adam Bell dla American Scholar. „… Położył podwaliny pod pogłębiającą się miłość do skrzypiec w głównym nurcie amerykańskiego”. Ale czy grał na ścieżce dźwiękowej w MGM's The Wizard of Oz? Historyk i ekspert od Czarodziei Oz, John Frick, powiedział, że nie może potwierdzić, czy Seidel był solistką skrzypcową filmu, chociaż było to możliwe, Jon Burlingame donosi o różnorodności. Niemniej jednak jest to prawdopodobnie dlatego, że Seidel pracował dla studia w lutym 1939 r., A większość filmu została nagrana w maju tego roku. Praca Seidel rezonuje w różnych dyscyplinach. Dał nawet lekcje skrzypc Alberta Einsteina w latach 30. XX wieku i występował z nim po tym, jak naukowiec przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych w 1933 roku. W zamian biograf Einstein Walter Isaacson napisał, że fizyk wyjaśnił swoją nową teorię względności Seidelowi i „kazał mu przenieść go, a„ przeniósł go, przeniósł go The the the the the the the the the the the the the Runn Rysunek pręta kurcząca się w długości „Aby zilustrować kluczowe aspekty jego teorii pierwszej. Słynny skrzypek zmarł w 1962 roku. Chociaż był jednym z najsłynniejszych muzyków swojej epoki, dziś jest prawie zapomniany. Ale muzyczne dziedzictwo Seidela trwa z jego pięknymi skrzypcami. „... Jesteśmy bardzo podekscytowani zaprezentowaniem tego instrumentu, którego piękny dźwięk wciąż do nas przemawia poprzez niezrównane klasyczne nagrania i ścieżki dźwiękowe Toscha Seidel” - powiedział Tome w oświadczeniu. „Możemy sobie tylko wyobrazić emocje, jakie ten instrument przyniósł niezliczonym muzykom i odbiorcom na przestrzeni wieków”.